Bijzonder is de norm

Hindoestaanse tempel aan de zeedijk in Nickerie

                                 Riverside Restaurant , de “Jachtclub”

Als iemand mij vraagt wat nou het leukste is aan onze zeilreis dan is het antwoord: de mensen. Het is bijzonder hoe de korte ontmoetingen vaak uitmonden in mooie gesprekken, gezelligheid en vriendschap.Er zijn veel Nederlanders die voor langere tijd in Suriname wonen. Netty en Jelle zijn hier bijvoorbeeld met de zeilboot aangekomen en beheren nu o.a. de moorings van de Jachtclub.In het restaurant van 
Zeedijk in Nickerie              Boothelling                         Rode Ibis in Bigipan

de jachtclub ontmoetten we Kitty. Ze woont met man en pleegkinderen in Paramaribo en beheert ‘Pasensie’, een “resort” aan de boven Surinamerivier.Met Margo en Ed van de Ebijmar hebben we een trip naar Pikin Slee – het dorp waar Pasensie in ligt – gemaakt. De trip ernaartoe was een belevenis. Vanaf het eind van de Bauxietweg zijn we met een korjaal – een lange houten boot met buitenboordmotor – bijna 3 uur lang de rivier opgevaren. Vooral de manier waarop de kapitein en de uitkijk samen door de stroomversnellingen manoeuvreerden hebben we met bewondering – en samengeknepen billen – bekeken. We zitten in de droge tijd en het water staat heel laag, dus af en toe schuurde de bodem van de boot over stenen heen en we voeren constant zigzaggend langs zandbanken en rotspartijen vlak onder water.Kitty is vooral bezig om de lokale mensen – Marrons -op te leiden zodat ze het beheer zelf kunnen gaan uitvoeren. Een hele opgave voor mensen die absoluut geen geldcultuur hebben en waar tijd niet belangrijk is. Het was bijzonder om met Fonteini – de zoon van Rasta man Edje – als gids door het oerwoud te lopen en te horen over Winti – het natuurgeloof dat veel Marrons hebben – en hoe het is om te leven in ‘het bos’ zoals de Surinamers het oerwoud noemen.

Beelden van Pasensie en Pikin Slee

Ook hebben we Gerben ontmoet. Hij werkt op het visserijbedrijf van zijn vader en oom. Ze hebben een kotter omgetoverd tot een luxe jacht waar als bijbootje een grote RIB bij hoort. Met dat scheurijzer zijn we naar André en Ludy geweest, ook met de zeilboot hier gearriveerd en niet meer vertrokken. We waren uitgenodigd voor een barbecue bij hen thuis. Hun houten huis is helemaal gebouwd door André. Ook hebben we de door Ludy geschilderde portretten van Saramaccaanse vrouwen en kinderen bewonderd. Een bijzondere zondag met een hele groep ontzettend leuke en bijzondere mensen.

 

 

 

 

 

Minder leuk is dat tijdens onze trip naar de jungle ons schip met mooring en al meegetrokken is door een enorm bomen en planteneiland. Het geheel is daarbij tegen een ook aan een mooring liggende 30 jaar oude catamaran gedreven en daardoor heeft deze schade opgelopen. De verzekering stelt zich op het punt dat we niet aansprakelijk zijn, het is overmacht. Maar de Duitse eigenaar is het daar helemaal niet mee eens. We hebben hem geholpen om reparaties te laten uitvoeren in Suriname want het is natuurlijk allemaal wel heel zuur, hij kon er natuurlijk ook niets aan doen.

Morgen op de Surinamerivier

 

1 reactie op “Bijzonder is de norm

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *