Verkeer

IMG_6467

Cocora vallei met waspalmen

IMG_6423

Willy jeeps als taxi

 

 

‘hoeveel regels zouden er nu in Nederland overtreden zijn?’ We zitten in een Willy Jeep in Salento – een klein dorpje in de Zona Cafeteria in het zuiden van Colombia – Peter en ik zitten samen voorin naast de chauffeur. Ik met mijn benen schuin onder IMG_6429die van Peter gestoken om de versnellingspoken vrij te houden, Peter voorzichtig leunend op het kleine met een soort rubber beklede portiertje. Achter ons zitten acht mensen op zes zitplaatsen in de laadbak. Daarachter staan vier mensen op de treeplank. Op het dak liggen zakken met voer, ze liggen los, dat is makkelijker voor het op- en afladen denk ik. Niemand heeft een veiligheidsriem. De Jeep heeft geen contactslot meer en ook de verlichting heeft een alternatieve schakelaar gekregen. We hebben het nog extremer gezien: soms zitten er ook nog mensen op het dak, op- en tussen de bagage.

 

IMG_6229IMG_6228IMG_6225

DSCN0963 (2)DSCN0976DSCN0681

Koffie plukken

Koffie plukken

IMG_6410

 

 

 

IMG_6420IMG_6499

Koffie                                         Dood Pablo Escobar door Botero

Niet alleen deze als taxi fungerende Jeeps zijn een ongewoon verkeersverschijnsel voor onze Nederlandse ogen, er zijn ook prachtige kleurrijke bussen en pick-ups die als busjes werken. Daaraan hangen mensen ook aan de zijkant als het moet! Paarden en lichte motoren zijn ook in grote getalen aanwezig in het verkeer.

IMG_6325IMG_6352

Capibara                                              Bordjes “kijk uit  voor                                                                                         overstekende tapirs”


IMG_6235

Gambiano indianen op markt in Silvia

Papa, mama en een kindje passen prima met de bagage op één motor. Of je je motorhelm echt op hebt of gewoon boven op je haar is denk ik een kwestie van mode-inzicht. Op de grotere wegen rijden ze soms links, soms rechts, net wat het beste uitkomt.

 

 

DSCN1020DSCN1019

                  Bank in Salento

 

IMG_6483IMG_6487

IMG_6474IMG_6489

                                Weekend “kermis” in Salento

IMG_6493IMG_6491

   Medellin                                                   Pueblito Paisa in Medellin

Met de jeep zijn we op weg naar Cocora, volgens de ingewijden één van de mooiste plekken van Colombia. Na nog wat busreizen naar Cali en Medellín vliegen we terug naar Santa Marta. Wat is het rustig om weer alleen scheepsverkeer om ons heen te hebben!

IMG_6441

Hangbruggetje in de Cocora vallei

Koloniaal Colombia

Baricharra

Baricharra

IMG_5656IMG_5640

IMG_5779IMG_5819

             Villa de Leyva                                        Convento de San Ecce Homo  

IMG_5807

“Stonehenge” van Muisca indianen.

                                                                                               Als we uit het raam van ons hostel kijken zien we alleen maar witte lage gebouwen. Ik ben compleet gevallen voor de mooiste kamer die twee ramen met uitzicht over het leukste plein van Popayan heeft. Bij de open ramen drinken we een biertje en luisteren naar de zanger/gitarist die vlakbij zit te spelen. Er vliegen honderden duiven rond en kinderen kunnen voor 1000 Peso’s (32 cent) op een hobbelpaardje zitten.

 

 

 

IMG_5696IMG_5694

               Cascadas de Juan Curri bij San Gil

Dit is niet het enige koloniale stadje dat we op onze rondreis tot nu toe bezocht hebben. Van Santa Marta, waar we de boot achtergelaten hebben zijn we per bus – samen met Margo en Ed van de Ebijmar – naar San Gil gereisd om vandaar Barichara te bezoeken, een heel mooi koloniaal plaatsje aan de oostkant van Colombia.

IMG_5723IMG_5721IMG_5709

IMG_5730IMG_6053IMG_6004

IMG_5918Daarna ging het naar Villa de Leyva, ook koloniaal en ook heel mooi. Bogota was het volgende reisdoel, een hele grote stad met voldoende te doen om vier dagen door te brengen.

 

 

 

IMG_5897IMG_5894IMG_5913Monserrate        Kathedraal op Plaza de Bolivar      Museo Nacional

IMG_5882IMG_5880

IMG_5888IMG_5887

                                            Museo Botero

IMG_6088IMG_6098Hiervandaan zijn we met z’n tweetjes verder gereisd naar de Desierto de Tatacoa, te vergelijken met de woestijn in Arizona, maar dan miniatuur.
DSCN0891DSCN0871DSCN0878

DSCN0897Een hoogtepunt was San Agustin. Hier zijn honderden beelden van 1000 tot 3000 jaar oud gevonden die we te paard, te voet en met een jeep bezocht hebben. DSCN0866

DSCN0965DSCN0973 (2)

                                              Veel gebruikte bussen in de Andes

IMG_6187DSCN0966 (2)

                                                         Taferelen in San Agustín

 

DSCN0976DSCN0834DSCN0992

De volgende etappe ging per bus over een 3200 meter hoog gelegen onverharde weg, groot respect voor de chauffeur die soms band voor band door kuilen moest manoeuvreren.

 

IMG_6205 (2)IMG_6202 (2)

                                                  Oude brug in Popayan

En daarmee arriveerden we in Popayan waar we morgen weer vertrekken voor een bezoek aan Silvia, een klein dorpje waar op dinsdag (morgen dus) een markt is waar ‘indigenous people’ (traditioneel levende stammen) komen om hun waren te kopen en verkopen. En dan op naar Cali, de oude hoofdstad van Colombia!

IMG_6192

Uitzicht hotelkamer op Parque Caldas in Popayan

 

We made it!

Wandelen in tropisch REGENwoud

Wandelen in tropisch REGENwoud

Wet t-shirt contest

‘hoe lang zal het duren voor we weer normaal kunnen lopen?’ We bekijken samen Peters ontstoken blaar op zijn kleine teen. We hebben op beide voeten blaren, teennagels die er af gaan vallen en ik heb een dikke enkel. Kreunend en piepend bewegen we ons voorzichtig over de boot: knieën en beenspieren doen allemaal pijn. Op de oversteek van Curacao hadden we hoge golven en veel wind, maar meer dan wat zeeziekte hebben we niet ‘geleden’.ciudad-perdida-elevation-notes

 

 

Rivier oversteken met hulp

Rivier oversteken met hulp

Doe ik dit voor mijn lol?’ vraag ik me vijf dagen eerder af als we ons langs de zoveelste lange steile helling omhoog slepen. Ik heb nog nooit zó gezweten in mijn hele leven: binnen 15 minuten is mijn shirt zo nat alsof ik onder de douche ben geweest. We zijn op weg naar de Ciudade Perdida, een 1000 jaar oude Tayrona stad in het oerwoud van de Colombiaanse Sierra Nevada. De groep waar we mee lopen zijn meest twintigers. Alleen een Belgisch echtpaar – we leren van hen en hun kinderen Belgisch jammeren – en wij brengen de gemiddelde leeftijd een stuk omhoog.

DSCN0684DSCN0819

ieder zijn bedje onder een muskietennet

ieder zijn bedje onder een muskietennet

We slapen in kampementen waar we de inheemse mensen van dichtbij meemaken. Ze zijn makkelijk te herkennen aan hun witte kleding. De kleur symboliseert de zuiverheid van de natuur en de wolken, alleen bij de kleine kinderen is de kleding in deze vochtige, vaak modderige omgeving niet zo ‘zuiver’. Ik kan eigenlijk maar nauwelijks geloven dat deze mensen leven zoals 1000 jaar geleden, zonder moderne hulpmiddelen,

 

DSCN0716Inheems kind kan ons goed bekijken

 

DSCN0712

alleen de 5% die dat echt wil doet dat – alles moet te voet en met ezels vervoerd worden – ze zijn semi-nomaden, trekken met hun hele hebben en houwen tussen hun verschillende huizen – ze hebben heel weinig contact met de buitenwereld.
Op de morgen van de derde dag beklimmen we de 1200 treden naar de Verloren Stad. Het complex is veel groter dan ik me voorgesteld had. Ook is de weg ernaartoe veel zwaarder dan ik me voorgesteld had, maar om op deze magische plaats te zijn is een enorme beloning.

DSCN0768We blijven er een paar uur en horen van alles over de goudschatten die hier gevonden zijn, de geschiedenis en de cultuur van de Tayrona stammen.
‘Peet, kijk!’ Ik probeer Peter fluisterend opmerkzaam te maken op de wangen van de Kogi-vriend van één van onze gidsen.

Kogi vriend

Kogi vriend

 

 

Hij vertelt over zijn stam en zit met zijn Poporo – een kalebas met een wittige substantie in een ring eromheen gesmeerd – bij ons aan tafel in het kampement. Tussen het praten door kauwt hij op een prop coca – bladeren. We hebben onderweg een plantage gezien en iedereen heeft hier zijn eigen coca-planten. Het is een belangrijk onderdeel van de inheemse cultuur. Ook marihuana wordt hier – legaal – gekweekt.

transportDSCN0681DSCN0796DSCN0779

Transport

 

                                           

DSCN0724De vierde dag nemen we afscheid van onze groep. Wij nemen nog een dag rust in het eerste kamp en zij lopen door. We hadden meer tijd en hulp nodig dan de rest, maar uiteindelijk zijn we er gekomen: ‘como una Tortuga’ (als een schildpad).

Onze verbazing is groot als we in het kamp Claudette ontmoeten, een zeilster die we vier maanden eerder op Bequia leerden kennen. Na een gezellige avond, een late start – half negen – en toch weer flinke wandeling van drie uur komen we kletsnat bezweet aan in Machete waar we na de lunch in de jeep terug stappen.
Nu is het tijd om te herstellen en na te genieten van onze stoere tocht!

een paar van de terrassen

Een paar van de terrassen van de Lost City

Klabang!!!!

Emmabrug (pontjesbrug) vanaf Julianabrug

Emmabrug (pontjesbrug) vanaf Julianabrug

Klabang!!!!Horen we om kwart over zes ’s morgens. We zitten allebei meteen rechtop in bed. ‘dat is mis!’ Het eerste wat in me opkomt, is een aanvaring: zijn wij los van het anker en ergens tegenaan gedreven of heeft iemand ons aangevaren? Na tien seconden staan we – nauwelijks aangekleed – op het dek en zien we niets raars. Peter verdwijnt naar binnen om daar te kijken en ik sta vertwijfeld het dek af te zoeken.         DSCN0635Dan zie ik het: DSCN0637één achterstag ligt gedeeltelijk in het water. Het blijkt gebroken op de isolator. Dit achterstag is ook een antenne voor de korte golf radio en heeft daarom isolatoren.
Ik hoor mezelf nog zeggen: ‘nu wachten op het volgende wat kapot gaat!’ Stel je voor dat dit op zee gebeurd was…… Gelukkig is er een rigger – iemand die verstaging maakt – op het eiland. We kunnen direct bij Gijs terecht ondanks dat hij aan het verhuizen is.

Klik HIER Sprong in het diepe

 

 

 

 

 

Klabang, klabang en na een tijdje nog een keer klabang! Dat was begin juli toen we met Ed, Margo en John na het duiken een biertje dronken op een prachtige kaap bij de Westpunt. De rotsen zijn een meter of tien hoog en de lokale durfals springen daar af. Zo ook onze drie heren die zich weer even jong willen voelen. Alles is nog heel en niet heel blauw als ze weer boven komen, maar ze hoeven geen tweede keer.
IMG_5597DSCN0589DSCN0600      

Inge achter naaimachine – Naar Barbara Beach – Happy Hour Barbara Beach

Zondag op barbara Beach

Zondag op barbara Beach


DSCN0572DSCN0576

Vlagdag (Nationale feestdag van Curacao) met de Esmeralda uit Chili

Batido's (soort smoothie) halen

Batido’s (soort smoothie) halen

Grmph BONK gaat het zes keer als onze nieuwe accu’s aan boord worden gezet. Eindelijk na acht weken wachten zijn ze gearriveerd. Ze zijn een belangrijk onderdeel van de boot, de koelkast, computer en navigatieapparatuur zijn ervan afhankelijk. De oude accu’s waren zo slecht geworden dat we twee keer per dag de generator aan moesten zetten om alles gaande te houden. Zo willen we niet verder en Curacao leek een goede plaats om nieuwe aan te schaffen. In de drie maanden dat we hier liggen is veel onderhoud gepleegd, maar niet alles is gelukt. We wachten af wat er in Colombia mogelijk is en anders zal er een zending uit Nederland moeten komen.
DSCN0613Het wachten hebben we veraangenaamd met duiken, een bezoek aan een struisvogelfarm, ‘limen’ op Barbara Beach – zoals veel lokalen doen – en veel gezelligheid met mede-zeilers. Morgen is het zeilersavond op ‘the Pier ‘ het plan is om daar afscheid te nemen en dan op naar Colombia!

Durdana in haar element

Durdana in haar (natte) element

Bonaire

IMG_5540IMG_5542Waar ga je heen? Het is half acht ’s avonds – dus donker – ‘naar het vliegveld’ is ons antwoord. ‘stap in, dit is veel te gevaarlijk, er worden hier ezels doodgereden!’ Peters weerwoord ‘we zijn geen ezels’ maakt geen indruk, we moeten snel instappen bij twee Bonairiaanse heren van Nederlandse komaf. Het is maar drie en een halve kilometer naar het vliegveld, dus we vonden dat we best konden lopen om Miriam – Peters zus – op te halen. We bedanken ze als ze ons afzetten en beloven dat ze een DSCN0316                kop koffie krijgen als we ze zien bij Karel’s, de plek waar de Lazy Duck ligt.
We zijn via Klein Curacao tegen de wind, de golven en de stroming terug naar Bonaire gevaren voor familiebezoek, duiken en snorkelen.P1060026IMG_5513
                           Plaatje schieten                                                                                                Resultaat                                        P1050947

De volgende morgen ontdekt Miriam het aquarium waar we in liggen en moeten we alle vissen die rondom de mooring zwemmen opzoeken op de ‘vissenkaart’.

 

 

 

 

P1060136Met het huurautootje maken we een tocht naar het zuiden rond de zoutpannen, naar het noorden waar we o.a. Rincon, de 2e plaats na Kralendijk bezoeken en gaan we naar Lac Bay, the place to be op zondag met live muziek. En natuurlijk wordt er iedere dag gesnorkeld. Iedere plek heeft weer zijn eigen prachtige vissen en koraalformaties, we kijken onze ogen uit.
P1050911P1050910IMG_5463                             Kralendijk

IMG_5494IMG_5481DSCN0554

 

Als de Ebijmar gearriveerd is met broer John aan boord huren we een pick-up zodat we het Washington-Slagbaaipark kunnen bezoeken en duiken. Miriam ’s favoriete plek is in de achterbak zodat ze alles extra ‘live’ kan meemaken.
IMG_5582Het park is een aanrader, de woeste oostkust is overweldigend met beukende golven die door blowholes heen barsten, leguanen die ons achtervolgen, prachtige ingesloten baaien aan de westkust waar de P1060214golven geen kans hebben en we goed kunnen snorkelen.

 

 

 

 

DSCN0509DSCN0492DSCN0532     Lionfish                          Pijpkoraal

P1060288DSCN0371   Ons geworstel de volgende dag om in de duikpakken en toebehoren te komen zijn een amusant schouwspel voor Miriam en Margo die ons snorkelend een stuk kunnen volgen.
Dan zijn de negen dagen dat Mir bij ons blijft alweer voorbij en wandelen we opnieuw naar het vliegveld, dit maal bij daglicht. ‘Wil je meerijden? Het is nog een heel stuk!’ Ook ditmaal krijgen we een lift aangeboden. Een rolkoffertje loopt ook niet lekker door de P1060129stoffige en stenige berm en het is ruim dertig graden, dus de lift is zeer welkom. Na een dikke knuffel verdwijnt Miriam in de rij en zijn we weer samen. Nou ja, de volgende dag nog een ietwat hobbelig tochtje met de bemanning van de Ebijmar in de twee bijbootjes naar Klein Bonaire en dan is het voor ons tijd om terug te keren naar Curacao waar we een afspraak hebben.
De twee weken op Bonaire voelden echt als vakantie!P1060174

Onze Inspiratie

DSCN0187

SNORKELEN !

PICT0047DSCN0183BDSCN0209B        Snorkelen bij de “Tugboat”

Kijk daar eens Durdaan’ we varen met ons bij bootje door één van de ankergebieden in het Spaanse Water en Peter wijst naar een zwarte 2-master. ‘het lijkt de Baerne wel’. En ja hoor, als we dichter bij komen zien we de letters ‘Baerne’ staan.
Twintig jaar geleden zeilden we met drie gezinnen – Fred & Arja + kids en Anja en Rob met Benjamin op drie gehuurde boten – langs de Turkse kust en ontmoetten we deze boot met haar bemanning.

Pieter & Peter

Pieter & Peter

                

De gesprekken met Inge en Pieter hebben ons geïnspireerd om ook de boel te verkopen en de trossen los te gooien. En nu zien we onze inspiratie weer terug!
Bijna drie weken later varen we weer langs en zien we ze aan boord. ‘Je weet zeker niet meer wie we zijn?’ maar na de woorden ‘Turkije, twintig jaar geleden’ komen de herinneringen weer boven en al gauw liggen ook de foto’s voor onze neus. Roderik en Reint zijn toen een dag met hen meegezeild, natuurlijk hartstikke leuk om op zo’n grote boot met zoveel zeilen te varen.
Ze vertellen dat de geplande vijf jaar uitgelopen zijn tot ruim twee decennia en inmiddels zijn ze ingezetenen van Curacao geworden.
Het wordt helemaal gezellig op het Spaanse Water als ook de Ebijmar en de Biba aankomen. Gezamenlijke uitstapjes en gezamenlijk klussen vullen onze dagen.
IMG_5341IMG_5375

 

IMG_5380IMG_5414IMG_5419                  IMG_5436We worden door Budget Marine (Roeland en Brigitte) uitgenodigd om de jaarlijkse Sail-Challenge van dichtbij mee te maken. Op een soort rondvaartboot volgen we de verschillende ‘legs’ van de wedstrijd, eten we gezellig een lunch in Fuikbaai met de zeilers, zijn we getuige van een spectaculaire start vanaf het anker – waarbij de hele bemanning bij 33 graden Celsius onderdeks is tot het startsein – en zijn we terug op het Spaanse Water bij de finish. Superleuk om soms bijna bovenop de schepen te zitten en alles vanaf het water te volgen.
DSCN0110Green Turtle Playa Piskado

                      Duiken bij Playa Piskado

 

Na alle fun moet de boot nog op de kant om het lek in het hydraulisch systeem van het roer te repareren. Dat valt tegen, de cilinder – die pas 2 ½ jaar oud is – is doorgerot en kan niet gerepareerd worden. Ed en Margo zijn met Peter meegevaren en steken op de werf meteen de handen uit de mouwen. Ze zijn twee fantastische hulpen die weten wat ze doen!

"Hiken"met Timo

“Hiken”met Timo

Met nieuwe kranen, matrassen, een werkende autopilot, een gekeurd vlot, gesmeerde lieren en batterijen en een gipsy in bestelling zijn we klaar voor vertrek naar Bonaire waar Miriam ons komt bezoeken.DSCN0217B

 

 

Oma en Peep 55 jaar

IMG_5271IMG_5203‘Wat een weelde.’ Terugkijkend op de hele week (12 dagen met mama en papa) is dat wat ik zie.
Welke zeiler krijgt al zijn/haar kinderen + aanhang+ broer, zus, neefjes nichtjes EN papa en mama op bezoek?????
Wij wel. Woensdag halen we mijn ouders op. Naar Papagayo Beach, een geweldig hotel.
IMG_5191IMG_5194We bezoeken Willemstad en maken IMG_5207een rondrit over het eiland. Zaterdag zijn we druk met voor bereiden voor het gezelschap dat onderweg is, auto’s halen, inkopen enz.
Dan zijn ze er!! Barbecuen, zwemmen en chillen in de twee zwembaden van het prachtige huis op Jan Sofat dat we gehuurd hebben. Ook zondag genieten we rond het zwembad. Je kunt het huis bekijken op Lifestyle Villa
Maandag is de dag dat Peep een grote vis gaat vangen……. en er komt vis en lekker ook. Ze vangen Barracuda’s en Tonijn. De helft brengen ze mee, de andere helft is voor de bemanning. De rest gaat naar Willemstad en daarna naar een strand. Snorkelen op Curacao is net alsof je IMG_5223in een aquarium rondkijkt, zoveel verschillende vissen, koraal en af en toe een schildpad, prachtig!
Dinsdag maken Sandra en Tyrza hun maiden dive. Allebei helemaal blij komen ze weer aan land. De Putkers maken ook een paar mooie duiken met Maarten van Atlantis Diving en anderen genieten van een dagje zonnen en snorkelen.
’s Avonds rond het zwembad wordt er gezongen en ……
IMG_5240DSCN0111B    DSCN0122DSCN0129    Het waait al weken echt hard hier. Maar een dappere groep waagt zich aan Stand Up Paddeling ofwel SUP.
Ik ga mee en vind het leuk maar ook spannend, soms moeten we open water oversteken met golven.
Iedereen overleeft het maar niet allemaal met een droog pak. Uit mijn ooghoek zie ik dat de Lazy Duck nog op haar plaats ligt. We hebben haar achtergelaten met groot vertrouwen in haar anker, maar toch…..
Roderik, Florian, Nienke, Renée en Valentijn hebben ’s avonds en verrassing in petto voor Oma en Peep, ze hebben een powerpoint met liedjes gemaakt ter gelegenheid van hun 55 jarig huwelijk. Ook Peter wordt toegezongen voor zijn 60e verjaardag.
DSCN0148bVrijdag gaat iedereen met de Jonalisa (Catamaran) naar Klein Curacao (het kleine sterretje in de vlag). Door de golven van soms vier meter en dertig knopen wind komt iedereen drijfnat – en soms een beetje groen – aan. Het maakt niet uit, we hebben een leuke dag: met lekker op het strand liggen en snorkelen vermaken we ons prima. De meesten komen terug als kreeften. De terugweg is lang niet zo’n avontuur als de heenweg, met de wind mee is veel comfortabeler.DSCN0142 DSCN0137DSCN0146DSCN0151Complimenten aan de bemanning!
Zaterdag moeten we de hele dag huilen, weg uit dat prachtige huis, weg van je vrije dagen, weg van je zusje/broertje/mama/papa/neefje enz enz. Maar niemand kan ons deze ervaring afnemen.
IMG_5257IMG_5254   IMG_5270IMG_5295IMG_5193           Tot maandag blijven mama en papa op het eiland. Ze slapen twee nachten in Avila Beach hotel, nog een prachtig hotel in Willemstad EN aan het strand. We bezoeken een natuurpark en spelen natuurlijk een paar spelletjes kaart. Dan is het tijd voor afscheid……….
Ik heb genoten en ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat het een fantastische week geweest is waarin iedereen zijn beste beentje heeft voorgezet!IMG_5261B

 

St. Lucia en afscheid nemen

 

Rodney Bay, St. Lucia

Rodney Bay, St. Lucia

IMG_4845

De Pitons, St. Lucia

Begin mei komt de hele familie de Bruijn naar Curacao. Onze planning moet daar op afgestemd worden. St. Lucia is daarom het laatste eiland voor we naar het zuid-westen oversteken.
Onze eerste ligplaats is in Soufriere. We moeten aan een mooring liggen omdat er nergens geankerd mag worden. Als we door de straatjes wandelen valt ons op dat er meer                                 IMG_4855IMG_4854IMG_4850

Soufriere

Soufriere

IMG_4873

bedelaars zijn dan op de andere eilanden. De oude Franse geveltjes maken het een pittoresk plaatsje. We maken een wandeling naar de zwavelbronnen in de oude vulkaan en pleisteren op een terras met prachtig uitzicht tussen de voor St. Lucia karakteristieke ‘Pitons’ door. Ook bezoeken we de botanische tuin op een oude plantage.
IMG_4883

Kolibri in botanische tuin

Kolibri in botanische tuin

 

 

 

 

Marigot Bay

Marigot Bay

Daarna verkassen we naar Marigot Bay. Het is een prachtige kleine komvormige baai die helaas helemaal bezet is door megajachten en moorings. Wij ankeren langs de smalle ingang, naast Hans met de Kulkuri. Er zijn hier heel veel charter boten en de ankerpogingen leveren soms een interessant schouwspel op.
Rodney Bay is de meest noordelijke baai en daar liggen we eerst een paar dagen bij een schiereiland waar we goed kunnen snorkelen en daarna voor het strand. Er zijn luxe supermarkten waar we likkebaardend door lopen en goed kunnen inkopen voor de oversteek naar de ABC eilanden.
IMG_5071IMG_5059

              Uitzicht vanaf Pigeon Island                                   Fort

Na een laatste avond met Hans (snik) verlaten we de baai en zien de Bandos met Kiki en Dik nog net langs komen (zeilen natuurlijk). Ook hier weer zwaaien en roepen, het echte afscheid hebben we op Bequia al ‘gevierd’.
IMG_5100IMG_5102

                                  Vangst onderweg : Barracuda en Booby

Zout op Bonaire

Zout op Bonaire

In drieënhalve dag zijn we op Bonaire. We komen eind van de middag aan en kunnen lekker rustig slapen aan een mooring. De overtocht hebben we constant windkracht 5-6 gehad en soms hoge golven als de waterdiepte terugliep. We konden ruime wind en voor de wind varen, prima dus. De oversteek naar Curacao is nog ruim 30 mijl, een paar uurtjes varen. Ook hier weer hoge golven, er staat veel wind en het eiland biedt nauwelijks bescherming. Het Spaanse Water is voorlopig onze ligplaats. Inklaren kost nogal tijd omdat de verschillende instanties op verschillende plaatsen zitten. Tot onze verrassing komen we Sjors en Mieke van de Southern Cross tegen bij de douane. We ontmoetten elkaar in Suriname en namen in Grenada afscheid. Ze liggen ook op het Spaanse Water! De wereld is groot, maar soms ook klein.

Winkeltje in Rodney Bay

Winkeltje in Rodney Bay

Drie pareltjes: Tobago Cays, Bequia en St. Vincent

Zicht van de Tobago Cays op Petit Martinique en Union Island

Zicht van de Tobago Cays op Petit Martinique en Union Island

IMG_4714‘Morning, morning, how are you?’ Ik kijk om me heen maar zie niet waar de stem vandaan komt. ‘How’s the captain?’ Dan verschijnt er een surfplank met een gat er in en met één van de rasta boatboys die IMG_4712hier in Wallilabou Bay met van alles willen helpen.
We liggen op de plaats waar de film Pirates of the Caribbean opgenomen is. Het decor is er –gedeeltelijk- nog. Het is een prachtige

 

 

 

IMG_4798IMG_4748IMG_4794

rustige baai met een paar huisjes op het strand. Je kunt er aan een mooring liggen maar wij liggen op ons eigen anker met een lijn naar de wal omdat het heel steil afloopt en we dus niet rond willen draaien.
IMG_4824IMG_4815IMG_4754

Doopplechtigheid op het strand                      Duik in waterval

We blijven een paar dagen tot na het weekend om uit te klaren. Dat kan goed in Chateaubelair, een baai 5 mijl noordelijker. Met het busje gaan we naar Kingstown, de hoofdstad van St. Vincent waar we twee (!) Kathedralen en de botanische tuin bekijken. Gids Anthony vertelt ons weer

IMG_4727IMG_4731IMG_4760B

Anthony                             Black Pearl                    Een keel opzetten

allerlei nieuwe dingen over de inheemse planten. Het plaatsje zelf is zeer levendig met fruit en groente verkopers overal langs de straten.
IMG_4324De week hiervoor waren we in Bequia waar Kiki en Dik van de Bandos deelnamen aan de regatta. Ondanks twee keer als eerste finishen werden ze tweede in het klassement, hartstikke spannend om naar te kijken! Bequia is een prachtig klein eiland. De regatta is één van de hoogtepunten van het jaar en er komen eerste paasdag hordes IMG_4633mensen van St. Vincent op alle activiteiten af. We maken een paar wandelingen naar de Atlantische kant van het eiland om o.a. een turtle sanctuary te bekijken.
IMG_4617IMG_4615

Voor anker bij de Tobago Cays

Voor anker, achter het koraalrif bij de Tobago Cays

IMG_4502Vóór Bequia lagen we vier dagen op de Tobago Cays. Onvoorstelbaar mooi blauwgroen water, schildpadden om de boot heen en een mooi koraalrif om te snorkelen. We lagen vlak bij een klein eilandje omdat we graag wat uit de drukte wilden liggen. Verderop lagen wel vijftig schepen aan moorings en dat verstoorde het paradijselijke gevoel te veel. Ook daar waren boatboys. Ze wilden wel brood komen leveren, een stokbrood voor vijf euro! Dan maar crackers eten……… na een dag hadden ze door dat er bij ons weinig te verdienen was en zijn ze niet meer langs gekomen.
Maar we hebben van de Cays genoten!

IMG_4509IMG_4698